Alle berichten van Camille

De opschorting van het Britse parlement: een sluipende coup?

Een analyse met David Runciman

Wanneer wordt een serie ongebruikelijke politieke gebeurtenissen een coup? Die vraag dringt zich op nadat de Britse premier Boris Johnson op 28 augustus aankondigde het Britse parlement tot 14 oktober te willen schorsen, en dus de komende anderhalve maand te regeren zonder parlementaire controle.

Die periode zou voor tegenstanders van een ‘no-deal’ Brexit de laatste gelegenheid hebben geboden dit doemscenario via parlementaire weg te proberen af te wenden. Voor het eindresultaat zal het wellicht geen verschil maken, aangezien no-dealtegenstanders nog altijd moeite hebben een gezamenlijke strategie te definiëren, geen plan hebben voor wat dan wel (uittreden met akkoord of blijven), en het Verenigd Koninkrijk op 31 oktober automatisch uit de EU valt zolang er geen alternatief is. Desondanks is Johnsons aankondiging ingrijpend in een land waar parlementaire soevereiniteit heilig is.

Lees verder

Onderzoek doen naar migratiegeschiedenis als immigrant in East-End Londen

Over superdiversiteit, historische continuïteit en Brexit

Er zijn weinig plekken waar onderzoek naar migratiegeschiedenis momenteel meer actualiteitswaarde heeft dan in de multiculturele wijk Whitechapel in Oost-Londen tegen de achtergrond van de naderende Brexit. Camille Creyghton woont er sinds kort en onderzoekt negentiende-eeuwse intellectuele ballingen in Londen en Parijs. Er vallen haar een aantal parallellen op tussen toen en nu.

Gepubliceerd op: Over de muur, 22 November 2018.

Hebben Marx en Engels ons nog iets te melden? Drie recente intellectuele biografieën

150 jaar geleden verscheen het eerste deel van Marx’ Das Kapital. Het bleek aanleiding voor betrekkelijk weinig festiviteiten, maar des te meer voor biografische herevaluaties. Cultuurhistorica Camille Creyghton legt drie recente monsterbiografiën van Marx en Engels naast elkaar, vraagt wat we nog aan deze oude kerels hebben, en komt tot de conclusie dat juist het feit dat hun werk niet voorspellend is gebleken, ons de vrijheid geeft met hun ideeën aan de haal te gaan. Een uitnodiging.

Verder lezen in: De Nederlandse Boekengids, 4-3 (2018), 38-41.

De Republiek van Charlie hebdo in het Panthéon

Ongepubliceerd, 19 mei 2015

De waarden van het verzet doen hun intrede in het Panthéon. Dat was de analyse toen president François Hollande ruim een jaar geleden zijn besluit aankondigde om op 27 mei 2015 de stoffelijke overschotten van vier verzetstrijders uit de Tweede Wereldoorlog – Pierre Brossolette, Germaine Tillion, Jean Zay en Geneviève de Gaulle Anthonioz – naar het Panthéon te laten overbrengen. Het classicistische bouwwerk op een heuvel op de Parijse linkeroever, ooit gebouwd als kerk, dient sinds de vestiging van de republiek als begraafplaats van de “grote mannen” aan wie “het vaderland eer betuigt”, zoals het devies op het fronton vermeldt. Sinds de plechtige staatsbegrafenis van de schrijver en parlementaire nestor Victor Hugo in 1885 – met ruim een miljoen belangstellenden nog steeds een van de grootste massamanifestaties uit de Franse geschiedenis – werden zesentwintig grote namen ‘gepantheoniseerd’. Hollande voegt er daar nu ineens vier aan toe.

Lees verder